Mga Ingkwento

tagal ko na hindi nakapagpost, nagtype ako sa pc namin nung oct 25 at heto yung nangyari….

———————>

Astig! Nakasama ako sa balita nung Oct. 25! Isa ako sa mga pasahero ng MRT na nastranded sa gitna ng 2 stations, boni at shaw stations. Boni station pa lang mukhang may problema na kasi halos 20 mins na e hindi pa rin umaandar ang tren, naiipon na nga ang mga pasahero, hindi nga namin malaman sa mga sekyu kung ano na ang nangyayari pero nang magsimula nang umandar eh nagsik-sikan na kami sa loob. At akala namiy makakaalis na kami at makakarating sa aming patutunguhan. Sa cubao

sana

ako bababa, pero maka-ilang metro pa lang pag-alis sa boni station eh tumigil na ang mrt train na sinasakyan ko at ng ilan pang mga katauhan. Wow, heavy talaga ang feeling dahil unti-unti nang nauubos ang lamig ng erkon… wala na, mejo pinagpapawisan na kaming lahat sa loob, hindi ko na alam kung gaano na kami katagal naghihintay, nagsalita na yung operator ng tren, sabi power interruption daw. Pagkalipas ng ilang sandali, parang nakulitan yata yung operator, power interruption nga daw kaya wag pindutin nang pindutin ang signal to driver button. Aling ‘power’ kaya ang na-interrupt? Power overwhelming? Hindi lang nya alam na ang gustong malaman ng mga taong animoy sardinas na sa loob ng tren ay kung pabababain na ba sila dahil mejo matagal na kaming stranded dun. Pero hindeee! Wala kaming alam kung ano na ang nangyayari kaya, nagsimula nang magbukas ng mga pintuan ang mga tao pero walang bumababa, baka kasi biglang magpatuloy ang operation mahirapan pang pumasok ang mga tao. Ang complain lang ng karamihan ay wala pa ring aksyon na ginagawa ang mga head ng operations ng MRT. Nang mag-decide na silang I-evacuate ang train dahil matatagalan ang pag-continue ng operation, heto naman ang malakas na ulan. Kay bagal nilang mag-desisyon, naabutan na tuloy kami ng ulan kaya naghintay pa rin kami kahit pwede nang bumaba. Habang nasa loob ng tren ay naririnig-rinig ko sa mga usapan ng mga tao na dahil sa mga kurakot na tagapamahala nangyayari ang mga katulad nito, nauubos ang pondo ng maintenance at mga development ng mga makenarya ng mga sasakyan kaya, kapag may simpleng power interruption sa isang lugar e damay ang buong operasyon. O dapat mayroong sariling powersource ang MRT para kung sakaling tumigil sa gitna ang tren, may enough power sya para makabalik sa pinakamalapit na station para hindi kagaya nang nangyari sa amin na evacuate na dapat e umuulan naman ng pagkalakas-lakas ganun din, naghihintay pa rin kami sa loob. Actually, enjoy nga ako sa loob, pinoy big brither train daw sabi ng isa, nakakaaliw. Nakakakwetuhan mo pa yung ibang mga pasahero, mejo suplada lang yung mga cuties pero ok na rin. Nang pwede na kaming makababa ng train e natupad na rin yung wish ko noon na makapaglakad sa rail ng MRT, parang yung ginagawa naming nung mga bata pa kami sa riles ng tren sa prubinsha. Astig! Kapag na-figure out ko kung pano ko ililipat ang pics mula sa fon ko, ilagay ko d2 yung eksena sa MRT rail. Cool, Sana sa mas mataas na lugar kami nastranded! hehehe…

maasteeg!! ngayun lang uli ako nagkaroon ng tym mag-bloggggg…. kasi naman ngayun lang uli ako nakagamit ng net na mejo matagal-tagal. may gus2 lang akong i-share kaya heto na…

2 wiks ago my uncle was shot 3 times dahil sa isang holdap sa jip! this is no ordinary random holdap case. nagtatrabaho uncle ko sa baranggay at sya ang namamahala sa mga kaperahan ng local employees sa brgy namin, pabalik na cya mula sa city proper sakay sa pampasaherong jip. less than a kilometer from our house, nagbaba ng pasahero yung jip saka nagdeclare ng holdap, may escort na 2 motorsiklo yung pasaherong nangholdap na naka-opis attire, after shooting my uncle 2wice (buti through-and-through sa braso at kaliwang hita), binigay nya ang bag na may pera at bago bumaba ang paking shet na holdaper ay bumira pa ng isa na tumama sa ryt shin ng uncle ko na dumurog sa buto kaya ngayon ay mayroong bakal sa binti na naka barena sa buto para mapantay at naghihintay ng 8 wiks para malaman kung nabuo muli na magkadikit yungleg bone nya.

sus ginoo, soooobrang bait nung uncle naming iyon! lahat na yata ng tao sa amin nagtanong kung bakit pa sya ang naging victim ng violence na yun??? baka maitanong nyo, bakit ba kasi nag-jip cya? walang service ang brgy namin, low budgt yung area namin, yung nakuha ngang pera sweldo ng brgy for 3 months. damn! e kung may service man, mukhang ambush naman ang gagawin nila dahil naka-motor ang mga hinayupak na holdaper. at mukhang minanmanan yung uncle ko kasi na-recognyz nya yung holdaper na sumakay sa jip mula pa sa bank nung nagpa-cash sya. after a week same M.O. kaso sa calamba naman naganap, 2 motor, 3 tao,nakapatay ng pulis ang mga puta kaya hindi tinigilan ng awtoridad, nakatakas ang 1, 2 sa kanila patay… tangina sana nahuli na lang, mas ok pa kung gulpihin cla everyday… last wik naman may naholdap namang jip sanpablo-calamba madalingaraw(pucha e wala pa nga kinikita yung mga drayber ng ganung oras e!) pero base sa mga huling nangyari between sanpablo and calamba, mukhang calauan ang pinagpupugaran nung mga holdaper…

ewan, basta, nakakasindak talaga, hindi ko akalaing, nakarating na sa sanpablo city ang talamak na organized holdaping! mukhang career na talaga sa pilipinas ang panghoholdap, as long as hindi sila nahuhuli o napapatay, hindi sila titigil sa gawaing ito… ano kaya ang ginagawa nila sa mga perang nakukuha nila? hindi naman chicken yun, sa gawain nila, mahina ang handredthou, may sasakyan na sila at guns ano pa kaya ang bibilhin nila? pangsuporta sa pamilya nilang naghihirap? PUTANGINANG kahirapan yan! pano kaya kung ma-realyz nila na mas marami silang makukuhang pera kung ang estado ang nanakawan nila? either maging terorista sila o maging pulitiko…

ayus! nakalibre ako ng internet d2 sa burgundy, hehehe…(thanks ser coke!)

last night, dumating si kuya na may dalang mga bagong dibidi… una nyang pinakita yung ‘Blood the Last Vampire’ isang anime, tinest namin, wow, malinaw na yung kopya… pero habang sinisilip namin yun, inilabas pa nya yung isang dibidi na nabili nya sa MCS… pucha!! Final FAnntasy 7 Advent Children!!!! grabe shempre stop muna yung unang dibidi… salang kaagad yung FF7 at grabe ang ganda!!!! if you have the chance to see one of these in DVD, try nyo!

the most popular Final FAntasy game ever!(sabi ng mga gamers) in terms of storyline, pinakamabigat yata ang story ng  FF7. one of the early playstation games kaya mejo bitin ang gamers in terms of the visual presentation kahit busog na busog na sila  kalalaro… at maraming nag-wish na gawan ng muvi ito at ito ang sagot sa kanilang mga wish… ADVENT CHILDREN

certainly better than Spirits Within. ang ganda ng cg at quality ng kulay tapos, action-pack pa ang mga eksena parang naglalaro ka sa isang X-box 360 pero nanonood ka lang. ang ganda-ganda ni Tifa Lockhart! the only regret ko lang ay hindi ko nalaro ang FF7 dahil may mga characters na hindi ko maintindihan ang value nya sa mundo ng FF7. pero alam kong napakalaki ng role nya kasi mejo na-spoil na ng ilang friends yung story nya. isang pagmamayabang lang ito ng CG technology ng mga japanese pipol. kumpleto ang mga characters from the game, at may special participation pa ang buong gang! pinaglaruan nila ang camera angles at music, grabe nakakatulo ng laway! ang pont lang ng entry kong ito ay… panoorin nyo ang Final Fantasy 7: Advent Children!!!

kakaiba talaga, napanaginipan ko isang frend na matagal ko nang hindi nakikita, miss ko na cguro cya kaya may nag-re-recur na mga images sa  aking  slightly-used na brain! ang big deal para sa akin eh yung fact na naalala ko yung dream ko, i dont remember my dreams anymore. for the longest time kasi hindi ko naaalala dreams ko, an ability i think i lost, kaya lately rin wala akong confidence sa creativity ko.
at first mukhang real yung dream ko , or at least i think totoo sha. o baka totoo nga sha at dito sa world na nag-blog ako ang dreamworld(parang matrix hehe). baka gus2 ko lang maging totoo yung dream na yun.  ah ewan, pero b4 matapos yung dream na-realyz ko yata na dream yun o alam ko na na dream yun tapos ayaw ko nang magicing. around 6am nagcing ako para mag-church dapat kaso natulog uli ako hoping na mababalikan ko yung dream kaso wala na, nagcing na lang ako ng 1030 tapos natatawa na lang ako at sinubukang idrowing ang napanaginipan(as advised by fine arts teacher bob feleo).
naaalala ko nga na last year pa yung huli kong dream na nai-drowing,rare na nga talaga tong dream para sa akin. considering late na akong natulog last night kasi pinanood ko pa yung UFC championship match between ken shamrock at tito ortiz. grabe talaga ang UFC(universal fighting championship), anlayo na ng narating ng isang freestyle figthing sport kung saan halu-halong technique ang pwedeng gamitin ng mga participants. may mga legends na rin sa palarong ito. real life bloodsport kung tutuusin. ang layo na ng narating ng gladiator type entertainment na kinakahiligan ng tao. kapag nakakapanood ako ng UFC naaalala ko yung greek sculpture na nagre-wrestling(merong replica nun sa UPfinearts). as early as the greek era mahilig na ang tao sa pakikipagsabong ng tao! grabe, magte-TEKKEN na lang ako! oops, time nanaman ako…

heto nanaman ako, nagkaroon na naman ng tym mag-kablog dahil nakagamit nanaman ng libreng internet!!!at shempre ang ingkwento ko na lang senyo ay ang frustrating na paghihintay sa mga laruan!!(action figure pa rin!) ang nakakafrustrate dito ay makikita sa iba-ibang link, posts at sites na lumabas na sa iba-ibang bansa ang mga laruang hininintay ko at ng iba pang mga isip-bata nating kababayan, ang nakakainis dito ay may mga picture pa na kasama. shempre alam na ng karamihan na nanjan na sa mga bodega ng mga toystores ang mga laruang pinakahihintay dahil ang release date ay july pa, aba’y september na ay hindi pa rin inilalabas!(e, jan lang naman ginagawa yang mga lintek na laruang yan sa Tsina, ah!) isa o dalawa lang naman ang bibilhin ko eh, sigurado ako, pa-pacquao-win nanaman yan ng mga mayayaman nating kababayan at ibebenta ng mahal! pacquing shet!!!

ang paghihintay na ito ay parang paghihintay ng pagbabago sa ating bansa, oo nga’t mga produkto ng ibang bansa ang tinatangkilik ko pero wala naman tayong laruan na gawa sa atin, yan ay kung action figure ang pag-uusapan. meron nga jang mga PBA dolls at jolina dolls pero, aanhin ko yung mga yun? walang kaaksyon-aksyon sa buhay, pang bahay-bahayan lang si jolina doll, eh yung mga basketbol dolls? mas ok pa maglaro ng tunay na basket game noh! baka kung ano pa ang maimagine kong gawin ng mga dolls na yan! eniweys, gus2 ko ngang i-transform ang isang superhero action figure into a pinoy classic character like Panday! even b4 tumakbo pagkapresidente ang da king, dream ko nang gumawa ng toy na Panday. sa nakaraang toycon nga andaming nag-customize ng Darna figure mula sa iba-ibang foreign figure kasama na ang barbie doll. gagawa din ako nun after the hype ng series siguro, homage ko kay vilma santos, hehehe…

ang isa pang action figure sa ating bansa na gusto kong gawan ng action figure ay ang pinag-uusapan marahil ngayon sa buong bansa…si action man, manny pacquiao! dahil sa pagkapanalo nya, pansamantalang nabaling sa kanya ang atensyon ng mga pinoy. kailangan din natin dahil sa painit na painit na kaganapan sa pulitika, bahagyang gumaan ang pakiramdam natin nang maipanalo ni pacman ang kanyang laban, at shempre pagkalipas lang ng ilang sandali…. pulitika nanaman!!!!! heto na si madam president, umentra nanaman sa ere gamit ang pagkapanalo ni pareng manny para mamulitika! utang na loob! saglit lang ang katahimikan ng ating kalooban, hehehehe… ganun talaga, balik sa reality na hindi pa tapos ang problema natin sa pulitika… balik sa reality na wala pa rin ako nung toy na hinihintay ko, huhuhu…

nakita ko nung sunday ang pic ni pacman sa dyaryo at ang ganda talaga ng katawan nya!!!! aaaayyy! fafa! nabading nanaman aketch!(^_^)  gandang gawan ng sculpture dahil sa batu-batong rectus abdominis at mga firm na deltoids at biceps at pakpaking latissimus dorsi… para na rin cyang super hero!!! hmmm…. hayun cguro ang kulang sa atin, isang makatotohanang super hero! superhero si manny pacquiao dahil napapatumba niya ang lahat ng makaharap niya kung hindi man ay nakikipagsalpukan pa rin cya hanggat kaya nya at nagagawa pa rin niyang maging mapagkumbaba…(mapapansing NIYAKAP nya ang kanyang kalaban-si velasquez- matapos nya itong paluhurin sa buzzer-beating round 6 ng kanilang laban at i-decide ng ref na TKO, hmmm… gay angle? joke lang, gusto lang nyang sabihin na frends pa rin cla!) super hero!!! imagine na lang kung mayroong nagp-produce ng mga action figure na manny pacquiao, andaming bibili nun, mapabata man o matanda. tapos mga lydia de vega o bea lucero action figures, nasuportahan na natin ang pinoy sports, mayroon pa tayong pinoy toy industry!! wow astig! isang bagay na hindi naisip ng ating walang kwentang gobyerno!!! at least may idea ako para suportahan ang mga pinoy atlethe na nagbibigay ng karangalan sa ating bansa na binabawi naman ng walang karangalang imahe ng ating gobyerno… isang araw, gusto kong pag-isipan ang konsepto natin ng karangalan, pero neks taym na lang, action figures na lang muna…

at sa haba ng naisulat ko ngayon, pansamantala pa ring nawala ang aking isip sa paghihintay ng mga laruang nakaka-frustrate!!! haaay, nakakafrustrate na rin ang buhay sa ating bansa!!!! i love you manny! pac-q!

kakagaling ko lang sa mega dahil nanood ako ng APPLESEED na hatid sa atin ng CINEMANGA… ang nakaskedyul sa cinemanga ay ang tatlong makabagong anime na ghost in the shell 2: innocence, appleseed at steamboy… actually yung tatlong yan ay meron kaming dvd, yung innocence na lang hindi ko napapanood dahil sakit sa ulo ang subtitles ng dvd na meron kami(ang cons ng pagbili ng pirated!!!) kaya nang magtext si layabols sa akin habang akoy nagpipinta ng isang painting ay sumama ako para manood(suporta ko na sa industriya sa kabila ng pagbili ko ng pirated…). at hayun, isang napakagandang visual presentation nanaman ng mga japon ang aming nasaksihan( in the big screen!) nakakalulang cg at nakakabaliw na animation ang appleseed… panoorin nyo ito!!! kinda remindin me of a new muvi na pagbibidahan ni keanu reeves, i forgot the title pero parang waking life ang dating na mejo may consumerist use ng barcode… ah ewan…
at dahil nasa mega na ako, tingin nanaman ako sa isang shop at nagpipigil na tumutulo ang laway sa isang item na gusto kong bilhin for a long tym na!!! ang item na ito ay ang 1 set ng clowcards ni cardcaptor sakura!(hay naku, anime nanaman) naadmire ko lang yung design nung cards at dahil fixated ako sa iba-ibang form ng cardsay madali akong na-attract sa mala-tarot card-lyk qualities nya, pambatang disenyo at nakakaaliw pa ang illustrations!
naalala ko nang una kong mapanood ang cardcaptor sakura sa channel2 at tinatawanan ang istorya dahil kay lee shao ran na parang may gay attraction sa isa pang character na mas matandang guy na crush din ni sakura! at mejo involved pa sa big bro ni sakura yung guy na yun… tapos nakita ko yung mga cards na cool yung designs kaya sinubaybayan ko, it turns out na naatract lang si sakura at si lee dun sa guy dahil sa magical powers na taglay nya at si lee at sakura pala ang magiging love item ng story… napapanood ko ngayon cya sa animax at na-realyz ko na mas maganda ang pagkaka-dub ng pinoy kesa sa animax dahil parang inipit lang ng boses yung mga nag-dub sa english, kumpara dun sa pinoy dub na natural na boses ng bata ang ginamit sa mga main character!!! something good for the filipino tv industry eh?! ^_^ dahil mas magaling tayong mag-dub ng boses, balita ko napili pa si angel locsin ng ANimax na mag-dub ng boses sa isa sa mga characters ng Initial-D! hmmm… baka mapasigaw cya dun ng DARNA!!!

haaay, haba kasi ng last entry ko kaya naubusan ako ng oras kahapon sa isang netshop(1hr lang kasi ako evrytym e), nabasa ko lang kasi yung email na forwarded tapos mejo may dating kaya nagreact ako tapos saka ko naisipang i-share para makita ng iba. pero eto dapat ingkwento ko senyo….

harasment wik ang kinalabasan ng nakaraan kong linggo dahil sa ilang mga kaganapan sa akeng buhay-buhay na walang buhay,

tuesday aug23 i met up with tito bobi v. sa greenbelt3. it was last yir sins our last talk abawt lyf, other pipols lyf and art. hayun, isang buong araw na kamustahan ang nangyari sa amin kasama na dun ang napakahirap na tanong nya na ‘ano na ba ang gusto mong gawin?’ ang hirap talaga ng tanong na ito kung kasing gulo ng isip ko ang sasagot, naresolve lang namin to nang mapagkasunduan naming unti-unti naming sasagutin yun, astig talaga, ganda ng tuesday na yun…

wed aug24 shempre pasok ako sa kalayaan coll sa umaga para i-mit ang aking mga studnts, tapos napa-visuit si pareng mike a. hayun, afterclass naglungch kami at nagkwentuhan about old stuff nya na ipinamigay ng erpats nya at sayang dahil collectors item na yung mga yun, at napagusapan din namin si monica belucci na meron cyang mag na lumas be4 she got popular in d film industry… at hayun, dumerecho ako sa cubao sa haws ni otto h. to raket!!! mag-restore lang ako ng ilang mga props ng play na pinokyo ng TP! astig, konti lang naman pero matrabaho ang ginawa namin, spraypaint galore ako tapos eksaktong sumakit ang ulo ko dahil sa toxic avenger na yata ang naramdaman ko dahil sa pintura! rest lang kami ng konti tapos derecho kami sa conspiracy dahil may gig pala ang makiling hanson nung gabing yun. dumating kami around 9pm pero late na nagstart kasi late ang isang member ng group, enihaw, oki lang naghintay pa rin ako sa kanila at tinapos yung gig hanggang 1am… sakit talaga ng ulo ko!

2b continued muna, time na ko hehehe…

hmmm… nasaan na ba ako… thurs aug25, maghapon ako sa cubao, tinatrabaho pa rin ang mga props ng play, haaay, kumakapit talaga ang amoy ng spraypaint kahit sa damit!nag-church lang ko from 6-8pm tapos deredch na uli sa pagtrabaho sa haws nila otts… dumating na si che kaya may kakwentuhan kami habang nagtatrabaho, dami kong nadiscover sa mga buhay-buhay nila b4 up to d present… chismoso ko talaga! pati kung papaano sila nagkakilala at nagaging cla inusisa ko pa… nagtkwento naman sila with funny moments and evrything, hanggang sa 1am na pala! huhuhu, puyat nanaman ako dis day!

fri aug26, dis is da dei dat da lord of the rings has made… at dapat made na ang mga stuff/props dahil kailangan na naming ideliver sa ccp ang lahat ng pinapaayos nila!!! mula sa mga saklob at mga maskara ng cast hanggang sa mamula-mulang ilong ni pinokyo!! at hayun, inabot pa rin kami ng dilim sa pagreretoke ng pintura… around 7pm nakaalis na kami sakay sa ever reliabol car(CHR name nya) nila che n otts, humayo kami patungo sa ccp para magdeliver…samut-sari ang napagkwentuhan namin ni otts habang binabaybay ang trapik na kalsada patungo maynila, kasabay ang pagtetext ko sa ilang mga pipol, muntik pa kami sumabit sa isang napagandang kotse dahil walang ryt sideview mirror si CHR, ako tumitingin sa kanan para sabihin sa drayber na ‘oki, wala tayo kasunod,ikanan mo!’, 2 lanes away, nagobertake tong magandang kotse pakaliwa kaya muntik na naming mahagip, buti na lang mabilis ang reflector ni otts! kung hindi, magkakarekord ang malinis nyang rekord sa draybing! hoooo…dat was close!

pagdating namain sa PDC, ibinaba lang namin ang mga newly renewd props sa opis ng tanghalan tapos nabalitaan ko na nasa ccp din si pareng don salubs kaya dropby ako sa lobby at hayun na nga nakita ko si miss oj at hinihintay si don na nag-cr daw, after ilang minuto ng kwento ni missoj abt sa wallet nyang ninakaw(walanghiya talaga ang mga magnanakaw na yan!), heto na si don at laking gulat ko na lang na kasama nya si pareng ghiel(kasama gf nya na si joey—>girl po cya) na sa pagkakaalam ko ay nasa america dahil dun cya nagtatrabaho… hayun na nga,magkakasama ang 3 magkakaklase sa up cfa, kumain kami sa isang jap resto sa tapat ng ccp at sa kalagitnaan ng pag-order namin, saka ko na-realyz na ang kasama ko pala ay 2 pares ng engaged pipol, huhuhu…mejo op nga ako nang nagkakakwentuhan na kung papaano nag-propose ang bawat isang pares at ang luvstory nilang kwela at makukulay… congrats na lang sa kanilang lahat!!!!

next tym na yung susunod, tym nanaman ako…

hayun, nag kapi kaming lima sa malapit na kapihan at nagpatuloy sa makukulit na mga kwentuhan, mejo pauwi na kami nang maka-reciv ako ng tawag mula sa isang frend na matagal ko nang hindi nakikita dahil nagtatrabaho na ito sa pampanga… mejo tense ang boses at me konting panic na sinabi sa akin na usisain ko daw yung pinsan ko dahil baka may nangyaring masama sa kanya, nakareciv daw cya ng text message galing sa cel ng cuz ko na yung owner daw ng cel ay ini-rush sa isang hospital at ibang tao daw yung may hawak ng cel na yun… kaya napatawag ako sa cell ng cuz ko at nang walang sumasagot, nagtext ako na sinabi ko na mag-reply agad… tumawag ako sa haws nila kaso walang sumasagot, mejo kinabahan na ko at ilang minuto pa ang lumipas(mejo papunta na ako ng QC nang makatanggap na ako ng text sa aking mahal na cuz at sabing… ok naman daw cya at kadarating lang galing sa labas… nag-reply ako tapos nakareciv nanaman ako ng all mula sa aking frend na gamit ang ibang number, ngayon ay galit na galit naman ang tono ng boses nya. nakausap na daw nya ang cuz ko at sinabing pinagtripan lang daw cya! galit na galit dahil nang ma-reciv nya yung text ay tulog na daw cya sa pampanga at aktong papunta sa kotse at susugod na sa QC nang makausap yata nya yung ilang mga kapitbahay ng cuz ko at nalamang ok naman cya tapos nagkausap pa cla… naintindihan ko naman yung frnd namin dahil ineexplain nya na masamang biro yun dahil buhay na ang pinag-uusapan, binasa poa nga nya yung text sa akin at nang mabasa nya uli na-realyz nya na forwarded yung message dahil sa bandang huli ay may sweet notice yung message, natawa na lang cya at shempre ako rin natawa… "the moral of the story is, no matter how good you are, how intelligent you are, your intellect is bound to fail you…"–joke! ang moral ng istorya ay BASAHING MABUTI ANG TEXT MESSAGE SA INYO!!! alamin ang nilalaman ng buong mensahe at kung antok-antok ka pa ay basahin ng ilan pang beses ang mensahe para sigurado!!! kung life-threatening ang dating ng text, cguraduhin muna kung ang nilalaman ng mensahe ay authentic at kapani-paniwala!!!maraming maaapektuhan kung magrereact ng sobra sa isang text message na life-threatening ang dating! inabot ng madaling araw ang txt namin ng aking cuz dahil natakot daw cya dahil nagalit yung frend namin… haaay, inuulit ko…BASAHING MABUTI ANG TEXT MESSAGE SA INYO!!! yun lang…

the next day i had to go back to cubao and ccp dahil may mga revisions ang props na dineliver namin that night…what a week!

A Korean’s Essay About the Philippines

Jaeyoun Kim

My Short Essay about the Philippines…

Filipinos always complain about the corruption in the
Philippines.

Do you really think the corruption is the problem of
the
Philippines? I do not think so. I strongly believe
that the problem is the lack of love for the
Philippines.

Let me first talk about my country, Korea. It might
help you
understand my point. After the Korean War, South Korea
was one of the poorest countries in the world. Koreans
had to start from scratch because the entire country
was destroyed completely after the Korean War, and we
had no natural resources.

Koreans used to talk about the Philippines, for
Filipinos were very rich in Asia. We envy Filipinos.
Koreans really wanted to be well off like Filipinos.
Many Koreans died of famine. My father’s brother also
died because of famine.

Korean government was awfully corrupt and is still
very corrupt
beyond your imagination, but Korea was able to develop
dramatically because Koreans really did their best for
the common good with their heart burning with
patriotism. Koreans did not work just for themselves
but also for their neighborhood and country. Education
inspired young men with the spirit of patriotism.

40 years ago, President Park took over the government
to reform
Korea. He tried to borrow money from other countries,
but it was not possible to get a loan and attract a
foreign investment because the economy situation of
South Korea was so bad. Korea had only three
factories. So, President Park sent many mine workers
and nurses to Germany so that they could send money to
Korea to build a factory. They had to go through a
horrible experience.

In 1964, President Park visited Germany to borrow
money. Hundred of Koreans in Germany came to the
airport to welcome him and cried there as they saw the
President Park. They asked to him, "President, when
can we be well off?" That was the only question
everyone asked to him. President Park cried with them
and promised them that Korea would be well off if
everyone works hard for Korea, and the President of
Germany got the strong impression on them and lent
money to Korea. So, President Park was able to build
many factories in Korea.

He always asked Koreans to love their country from
their heart. Many Korean scientists and engineers in
the USA came back to Korea to help developing country
because they wanted their country to be well off.
Though they received very small salary, they did their
best for Korea. They always hoped that their children
would live in well off country.

My parents always brought me to the places where poor
and physically handicapped people live. They wanted me
to understand their life and help them. I also worked
for Catholic Church when I was in the army. The only
thing I learned from Catholic Church was that we have
to love our neighborhood. And I have loved my
neighborhood.

Have you cried for the Philippines? I have cried for
my country
several times. I also cried for the Philippines
because of so many poor people. I have been to the New
Bilibid prison. What made me sad in the prison were
the prisoners who do not have any love for their
country. They go to mass and work for Church. They
pray everyday. However, they do not love the
Philippines. I talked to two prisoners at the maximum
security compound, and both of them said that they
would leave the Philippines right after they are
released from the
prison. They said that they would start a new life in
other
countries and never come back to the Philippines.

Many Koreans have a great love for Korea so that we
were able to share our wealth with our neighborhood.

The owners of factory and company were distributed
their profit to their employees fairly so that
employees could buy what they needed and saved money
for the future and their children.

When I was in Korea, I had a very strong faith and
wanted to be a priest. However, when I came to the
Philippines, I completely lost my faith. I was very
confused when I saw many unbelievable
situations in the Philippines. Street kids always make
me sad, and I see them everyday. The Philippines is
the only Catholic country in Asia, but there are too
many poor people here. People go to church every
Sunday to pray, but nothing has been changed. My
parents came to the Philippines last week and saw this
situation. They told me that Korea was much poorer
than the present Philippines when they were young.
They are so sorry that there so many beggars and
street kids. When we went to Pagsangjan, I forced my
parents to take a boat because it would fun.

However, they were not happy after taking a boat. They
said that they would not take the boat again because
they were sympathized the boat men, for the boat men
were very poor and had a small frame. Most of people
just took a boat and enjoyed it. But my parents did
not enjoy it because of love for them.

My mother who has been working for Catholic Church
since I was very young told me that if we just go to
mass without changing ourselves, we are not Catholic
indeed. Faith should come with action. She added that
I have to love Filipinos and do good things for them
because all of us are same and have received a great
love from God.

I want Filipinos love their neighborhood and country
as much as they love God so that the Philippines will
be well off. I am sure that love is the keyword which
Filipinos should remember. We cannot change the sinful
structure at once. It should start from person. Love
must start in everybody in a small scale and have to
grow. A lot of things happen if we open up to love.
Let’s put away our prejudices and look at our worries
with our new eyes. I discover that every person is
worthy to be loved. Trust in love, because it makes
changes possible. Love changes you and me. It changes
people, contexts and relationships. It changes the
world.

Please love your neighborhood and country. Jesus
Christ said that whatever we do to others we do to
Him. In the Philippines, there is God who are abused
and abandoned. There is God who is crying for love.

If you have a child, teach them how to love the
Philippines. Teach them why they have to love their
neighborhood and country. You already know that God
also will be very happy if you love others.
That’s all I really want to ask you Filipinos.

————————————————————————————————-

got this from noni, makes a lot of sense… kailangan nga natin i-reorient ang ating sarili sa pananaw natin sa ating bansa. pero hanggang ngayon marami pa rin ang lito kung ano ba ang pagiging pilipino epekto ng pagsakop sa atin ng iba-ibabang bansa. marami na ang lumaki sa hirap at salat sa edukasyon, kaya hindi napag-uusapan ang pagiging makabayan nila, immediate concerns ang kanilang kailangang asikasuhin, kung may makakain pa ba sila kinabukasan, may matutulugan ba ang pamilya sa gabi, mamumulot na lang ba sila ng maisusuot….

aaargh… marami ang lumaki na sa pagiging makasarili(makasarili in a sense na sariling pamilya, kadugo o kaibigan) epekto na rin ng mentality na na-inject ng ating mga colonizers. yung sinasabi ni Jaeyoun Kim about "loving the neighborhood", struck me sa notion of the ‘community’ na may kultura naman tayo, bayanihan, torogan, canao, etc, all to which involved ang community. sa torogan pa lang ng mga ifugao(tama ba?), a symbol of wealth/stature sa community, ishnare ng mga "wealthy" ang resources nila through feast after the process of making the torogan(thronelike wooden image ng pig na dadayuhin pa ng community ang pinakamahusay na punongkahoy a kanilang lupain para ito’y gawin). —sana tama ang explenasyon ko, antagal na rin nung mapag-aralan ko to eh!–well the point is, equal distribution of wealth(i also heard this from alwin reamillo) na good luck na lang kung ma-iimplement pa ng mga mayayaman o priviledged! o ma-ishare man lang nila yung wealth nila sa mga nangangailangan with the effort to educate pipol. hindi lang dapat mag-take ang mga pinag-bibigyan, alam din dapat nila na dapat din silang mag-share…

ang problem ko lang dito sa essay is the specific mention of the catholic church, pano naman yung ibang relihyon? i for one isnt catholic pero iba-iba ang relihyon sa ating bansa, minorities lang sila kumpara sa catholic. pero other religions also promote loving God, others and the community. and there is this nasty history connected to the catholic doctrine being used to colonize our country for hundreds of years. at may naalala pa ako na lecture about the catholic church being the reason of poverty ng isang bansa including ours, mainly because of its intervention to governance…

ewan, hindi ko alam kung may sense na pinagsasabi ko, pero may sense naman ang sinabi ni pareng Jaeyoun Kim. may mga expressyon nga kaming magkakaibigan na tuwing gagawa kami ng isang project na walang bayad eh sasabihin na lang namin na "PARA SA BAYAN!" isang sarcastic na comment sa aming ginagawa pero malayo sa notion ng loving the country. nasa namumuno pa rin ang kapangyarihan para ipalaganap ang idea na ito, marami kasi tayong kababayan na nagbibigay karangalan sa ating bansa pero mahina ang impact sa ating kababayan dahil pa rin sa laganap na kahirapan. pararangalan ng gobyerno pero pagtagal-tagal nalimutan na nila, we can only do so little…. argh… wala na akong masabi… AAAAART!!!! mag-Art na lang tayo!!! Alternatibong Sining Kultura at Lipunan pa rin AKOOOOOO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (ASKAL 4 short ^_^)

nung isang araw, napanood ko sa dibidi ang STEAMBOY from the direktor ng AKIRA, at shempre nagulat ako dahil si ANNE SUZUKI pala ang boses ni steamboy!!!at biglang nagbalik sa akin ang ilan sa mga japanese anime at film na napanood ko na at napatanong…bakit kaya ang mga main character ng mga japones sa kanilang pelikula at animation ay ginagamitan ng boses ng babae? dahil sa OAV ng ROROUNI KENSHIN babae ang boses ni kenshin, at naalala ko yung isang film na na-enjoy namin ng kuya ko nung bata pa kami na WATARI 2, sa pagkaalala ko babae ang gumanap na bida sa role ng isang lalaki na may super powers!!! hmm… i’m sure marami pang mga anime na boses ng babae ang ginamit sa young male character!!! para cguro mag-tunog bata yung boses, yun yata yung magandang boses para sa mga japonese…hehehe…

anyway, maganda ang STEAMBOY, set sa 19th century sa europe kung saan ang steam-technology ay dinidibelop para sa isang mahusay sa lipunan, ngunit subalit ang mga may kapangyarihan ay may nais na iba sa tecknolohiyang ito, pagdebelop pala ng weapons of mass destruction pala! tsk,tsk,tsk… haay, ganun na talaga ang tao noh? dahil mas advans ang techno mo mas malaki ang advantege sa kalaban o kung sinuman ang gusto mong makalaban(o masakop?)… basically ganun ang punto ng anime na ito… wala lang, ang nakakapagtaka lang dito sa anime na to, kung sa europe ang setting nito… bakit lahat ng tao ang salita ay japon????! (hehehe, meron naman english dub featuring the voice of anna paquin, patrick stuart little at kungsinu-sino pa…) pero bakit kaya pinagtyagaan kong basahin yng eng subtitles? ah ewan! try nyo na lang!!!

wala pang ibang anticipated na jap anime pero hintayin ko na lang yung HOWL’S MOVING CASTLE ni hayao miyazaki na ang balita ko eh i-rerelease ng walt disney…

ansarap talagang magworkshop sa mga  kabataan, kahit  magulo at makukulit sila,  pag nakita mo na ang kanilang mga inosenteng  drowing ay matutuwa ka kahit pagod at antok, nakikipag-kulitan na lang ako sa kanila bago umuwi, ayan ang ginawa ko nung sabado 8/13 sa isang brgy sa cavite, silang yata yun. dito ko na-realize na marami pa ko kelangan matutunan sa pagtuturo sa isang workshop dahil kasama ko dito si tito ernie ng peta, ang galing nyang mag-motivate ng mga bata! shempre kelangan kong sabayan ang kanyang powers,  ako napagod(dahil puyat sa pagbasa ng lintik na halfbloodprince na yan!) pero cya hindi. ang workshop na ito ay hatid ng Save the Children UK na nagpapalayon na iligtas ang mga kabataan sa ibat-ibang uri ng karahasan, at ang tema namin ay ang pagwakas sa karahasan sa kabataan.(shaks, hindi eksakto pero yun yung essence, hehehe).

magkahalong laro at drowing ang araw ng 24 na mga bata sa tulong ni tata ernie at ng ilang staff ng SCUK(hehehe kala nyo suck noh?) sa tulong na rin ng ZOTO at AYM childrens center sa cavite. sana ay namulat ang mga kabataan, na aming naturuan, sa ibat-ibang karahasan na maaaring gawin sa kanila maging pisikal o emosyonal. at humingi ng tulong sa kinauukulan sa oras na maganap ang karahasan sa kanila o sa mga kakilala at kaibigan nila.